* ( وَأَشْفَقْنَ مِنْها وَحَمَلَهَا الإِنْسانُ إِنَّه كانَ ظَلُوماً جَهُولًا ) * ( 1 ) ( ما امانت را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه كرديم آنها از حمل آن امانت امتناع نموده و ترسيدند و انسان آن را حمل كرد ، او ستمكار و نادان بود . ) 161 - * ( قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّه مَثْنى وَفُرادى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ . قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الله وَهُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ) * ( 2 ) ( بگو به آنان جز اين نيست كه من شما را به يك كلمه پند مىدهم - اين كه قيام كنيد براى خدا دو به دو و يك به يك ، سپس به تفكر بپردازيد كه رفيق شما [ رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم ] جنونى ندارد ، من نيستم مگر تهديد كنندهء شما در برابر عذابى سخت . بگو به آنان هر پاداشى كه از شما بخواهم براى خود شما است [ محبت و اعتقاد به ذوى القربى اهل بيت عصمت موجب تقرب انسان به خدا است ] پاداش من نيست مگر بر خدا و او است شاهد همه چيز . ) 162 - * ( مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّه الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْه يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُه وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ ) * ( 3 ) ( به سوى خداوندى صعود مىكند كلمه‌هاى پاكيزه ، و عمل صالح است كه آنها را به سوى خدا بالا مىبرد [ يا و عمل صالح را خداوند بالا مىبرد ] و كسانى كه مكر پردازى در عمل به گناهان ميكنند براى آنان عذابى است سخت و حيله گرى آنان از بين مىرود . )

--> ( 1 ) الاحزاب آيه 72 . ( 2 ) سبأ آيه 46 و 47 . ( 3 ) الملائكة آيه 10 .